Δελτίο εργατικής αντιπληροφόρησης #77

redblack smallΜαζική παράσταση στην επιθεώρηση εργασίας για την απόλυση εκπαιδευτικού στο φροντιστήριο ΕΠΙΛΟΓΗ στο Ηράκλειο την Δευτέρα 17/08.Το σωματείο εκπαιδευτικών Γαλάτεια Καζαντζάκη- που σημειωτέον είχε απευθύνει το κάλεσμα-καταγγέλει το φροντιστήριο ΕΠΙΛΟΓΗ,για την μη συνέχιση της συνεργασίας μέλους του διοικητικού συμβουλίου του για την επόμενη σχολική χρονιά 2015-2016 λόγω ‘διατάραξης του καλού και οικογενειακού κλίματος’ της επιχείρησης. Ένα ‘ καλό κλίμα’ που διαταράχθηκε όταν η εργαζόμενη καθώς και άλλοι συνάδελφοι, αρνήθηκαν να υπογράψουν ότι έλαβαν το δώρο Πάσχα για το έτος 2015, χωρίς να τους έχει καταβληθεί.
*Ψήφισμα Συμπαράστασης απο το σωματείο εργαζομένων στην«WIND» για την απολυμένη εργαζομένη από το Φροντιστήριο Μ.Ε. «ΕΠΙΛΟΓΗ».Το Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων στη Wind καταγγέλλει την εργοδοσία του φροντιστηρίου ‘ΕΠΙΛΟΓΗ’ για την απόλυση αλλά και την προσπάθεια ποινικοποίησης των εργατικών διεκδικήσεων και της συνδικαλιστικής δράσης. Στέκεται στο πλευρό της απολυμένης συναδέλφισσας και καλεί τα Σωματεία, Συνελεύσεις Γειτονιών και άλλες συλλογικότητες να σταθούν έμπρακτα αλληλέγγυοι με ψηφίσματα καθώς και με συμμετοχή στον αγώνα που δίνει η συναδέλφισσα μέσα από το Σωματείο της για την επαναπρόσληψή της.

redblack small«Στο κόκκινο έχουν φτάσει τα εργατικά ατυχήματα στον ΟΤΕ»,σύμφωνα με καταγγελίες συνδικαλιστών, οι οποίοι επιρρίπτουν ευθύνες στη διοίκηση της Deutsche Telekom -που κατέχει το 40% των μετοχών της εταιρείας, στην εντατικοποίηση της εργασίας ακόμα και με παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας, αλλά και στη σιωπή της διοίκησης της Πανελλήνιας Ενωσης Τεχνικών ΟΤΕ. Οι συνδικαλιστες κάνουν μάλιστα λόγο για αύξηση των εργατικών ατυχημάτων πάνω από 150% από το 2008 ώς το 2014.

redblack smallΣτο Ηράκλειο Κρήτης είχαμε την προηγουμενη εβδομάδα κάλεσμα για την συγκρότηση πρωτοβουλίας ενάντια στις απολύσεις και την εργοδοτική τρομοκρατία.Στόχος της πρωτοβουλίας η συνεχής παρέμβαση, ενημέρωση και στήριξη των εργαζομένων που αντιμετωπίζουν προβλήματα εργοδοτικής αυθαιρεσίας,ο συντονισμός και η οργάνωση των σχετικών κινηματικών δράσεων και η νομική και οικονομική στήριξη των εργαζομένων που προχωράνε σε καταγγελία μέσω της δημιουργίας ταμείου αλληλεγγύης.

redblack smallΠροσαγωγή ναυτεργατών που διαμαρτύρονταν για τα δεδουλευμένα του ςαπό τους μπάτσους στο Σύνταγμα. Οι ναυτεργάτες-οι οποίοι σημειωτέον εδώ και πολύ καιρό βρίσκονταν στο Εθνικό Κήπο απέναντι από το Μέγαρο Μαξίμου, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τα δεδουλευμένα που τους χρωστά η ναυτιλιακή εταιρεία ΝΕΛ- προσήχθησαν στον μπατσοσταθμό Ακροπόλεως προκειμένου να γίνει εξακρίβωση των στοιχείων τους.

redblack small“Τα λουκέτα μπαίνουν απο μέσα”. Αυτό καταγγέλουν οι εργαζόμενοι στο Νοσοκομείο των Μολάων.Οι συνδικάλιστές στο νοσοκομείο καταγγέλλουν ότι με απόφαση της διοίκησης,υποστελεχώνεται το νοσκοκομείο με αποτελέσμα να κινδυνεύει να καταρεύσει πλήρως η λειτουργία του.Και δηλώνουν απερίφραστα πως θα συνεχίσουν να αγωνίζονται για την πλήρη χρηματοδότηση του νοσκομείου,για δωρεάν δημόσια υγείακαι κοινωνκα αγαθά.

redblack small5μηνίτες για …όλες τις δουλειές.Αναφερόμαστε στην απαράδεκτη τακτική του Δήμου Σικυωνίων στην Κόρινθο αλλά και άλλων δήμωντης περιοχής, οι οποίοι επιβάλλουν στους εργαζομένους, στα 5μηνα προγράμματα απασχόλησης του ΟΑΕΔ και στα voucher, να απασχολούνται σε άσχετες, με την σύμβαση εργασίας.Αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμα και σήμερα που γράφεται το δελτίο δεν έχουν καταβληθεί τα δεδουλευμένα στους εργαζόμενους στα 5μηνα.
*Απλήρωτοι όμως θα μείνουν και οι 5μηνίτες σε Δήμο Αγ. Αναργύρων – Καματερού και μάλιστα για άγνωστο χρονικό διάστημα.Απο την άλλη πλευρά,ο Δήμος ζητά 5μηνίτες εργάτες Γενικών Καθηκόντων για να εργαστεί κανείς σε εργασίες επικίνδυνου και ανθυγιεινού χαρακτήρα ,χωρίς στην σύμφωνη γνώμη του εραζόμενου όπως προβλεπει ο νόμος.

redblack smallΣε εκ περιτροπής εργασία θέτει από την Δευτέρα 17 Αυγούστου , όλο το προσωπικό,αποτελούμενο απο 220 και πλέον εργαζομένων η ΒΕΜΕΚΕΠ.Η διοίκηση της επιχείρησης -όπως και πολλές άλλες που μάλλον έχουν διαβάσει το ίδιο manual εργοδοσίας- επικαλείται προβλήματα από τα capital controls και έλλειψη πρώτων υλών. Στο πλευρο των εργαζομένων και  το συνδικάτο μέταλλου Μαγνησίας.

redblack smallΑπαράδεκτες πρακτικές από εταιρείες οικονομικών συμβούλων καταγγέλλει το κλαδικό σωματείο των εργαζομένων στο χρηματοπιστωτικό τομέα και σε συναφείς επιχειρήσεις.Σε ανακοίνωσή του το Σωματείο σημειώνει: «Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η εταιρεία οικονομικών συμβούλων “ProfitPoint” που λίγο-πολύ ζητά από τους ενδιαφερόμενους για εργασία να την πληρώσουν με 200 ευρώ, με την υπόσχεση πως  θα προσληφθούν στην αμερικάνικη εταιρεία “OptimumInvest“ ,εννοείται φυσικά με σύμβαση “αορίστου χρόνου” και χωρίς ένσημα.

redblack smallΤέλος,αποκαρδιωτικά είναι τα στοιχεία για την ανεργία.Στα ύψη παρέμεινε η ανεργία και τον Ιούλη του 2015, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΑΕΔ. Οι εγγεγραμμένοι στα μητρώα του Οργανισμού– και όχι οι πραγματικοί άνεργοι – ανέρχονται σε 952.550 (Τον Ιούνη οι εγγεγραμμένοι άνεργοι ήταν 933.460).Την ίδια ώρα,οι επιδοτούμενοι άνεργοι ανέρχονται μόλις σε 101.257, δηλαδή το πενιχρό επίδομα ανεργίας λαμβάνει σχεδόν 1 στους 10 ανέργους .

 

Ποιος μας επιβάλλει τα μνημόνια;

του Γιώργου Σάρτα

 

δημοσιευμένο στο ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΜΕΣΟ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ: ΚOLLECT NEWScropped-11783787_801281246658261_721172506_o

 

Ο περισσότερος κόσμος στην Ελλάδα αντιμετωπίζει τα μνημόνια ως ένα ακραίο συμβάν που διατάραξε την κανονικότητα που επικρατούσε πριν. Τα μέτρα των μνημονίων ήρθαν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά ή όχι μια έκτακτη κατάσταση που έφερε η οικονομική κρίση. Πολλοί μάλιστα πιστεύουν ότι επιβάλλονται από έξω για να πλήξουν την Ελλάδα. Αυτές οι προσεγγίσεις όμως παραγνωρίζουν τα όσα έχουν συμβεί στην εγχώρια αγορά εργασίας τις τελευταίες δεκαετίες και ειδικά από το 1990 και μετά.
Συγκεκριμένα αν εξετάσουμε τους μισθούς των εργαζομένων η σύγκριση των ονομαστικών αυξήσεων των αμοιβών τους με το άθροισμα του ρυθμού πληθωρισμού και του ρυθμού αύξησης της παραγωγικότητας δείχνει ότι οι απώλειες στη σχετική θέση των μισθωτών είναι συνεχείς και σημαντικές. Αυτό το γεγονός επηρεάζει αρνητικά την πρωτογενή διανομή εισοδήματος σε βάρος της εργατικής τάξης. Το μερίδιο της εργασίας μειώνεται από 48.9% το 1982 σε 34.02% το 2001 επίπεδο αντίστοιχο με εκείνο των χρόνων της δικτατορίας. Η δευτερογενής κατανομή εισοδήματος(το λεγόμενο κράτος πρόνοιας) είναι ακόμα χειρότερη αφού η αναλογία άμεσων και έμμεσων φόρων, η έλλειψη τιμαριθμικής αναπροσαρμογής της φορολογικής κλίμακας και η υπό-χρηματοδότηση των κοινωνικών υπηρεσιών υγείας, παιδείας και πρόνοιας αποτελούν τα βασικά συστατικά του τρόπου που γίνεται αυτή η αναδιανομή.
Η ανεργία σε όλη τη δεκαετία του 1990 αυξάνεται σταθερά το ίδιο και οι απολύσεις ανά μισθωτό. Ο κίνδυνος απόλυσης για κάθε μισθωτό αυξάνεται από 10% το 1990 σε 25% το 2001. Δεδομένου ότι ο κίνδυνος απόλυσης για τους δημόσιους υπαλλήλους τότε ήταν σχεδόν ανύπαρκτος καταλαβαίνουμε ότι τα ποσοστά για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους είναι πολύ μεγαλύτερα. Το επίδομα ανεργίας κυμαίνεται στο 60% του ελάχιστου ημερομισθίου ενώ σύμφωνα με το νόμο θα έπρεπε να καλύπτει τα 2/3 των προηγούμενων αποδοχών. Παρόλα αυτά η ΓΣΕΕ δεν πίεσε ουσιαστικά για τη βελτίωσή του. Αντίθετα τα συνδικάτα συναίνεσαν στη μετατροπή του σε χρηματοδότηση των εργοδοτών για να προσφέρουν εργασία σε άνεργους, δηλαδή στη μετατροπή ενός κοινωνικού δικαιώματος σε ατομικό προνόμιο καθώς και στη χρηματοδότηση της εργοδοσίας από τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων. Επιπλέον στο όνομα της καταπολέμησης της ανεργίας τα συνδικάτα έκαναν αποδεκτή την προώθηση της μερικής απασχόλησης και της ευελιξίας του χρόνου εργασίας στο δημόσιο τομέα. Ο μέσος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας αυξάνεται στο σύνολο των κλάδων ( με εξαίρεση τις μεταφορές και τις επικοινωνίες ) ενώ αύξηση παρατηρείται και στον τριτογενή τομέα παρά τα υψηλά ποσοστά μερικής απασχόλησης που τον χαρακτηρίζουν. Παράλληλα αυξάνονται κατά 50% οι νόμιμες υπερωρίες ενώ το ποσοστό των παράνομων υπερωριών κυμαίνεται μεταξύ 50-60%. Ο συνδυασμός αυτών των δύο στοιχείων ίσως εξηγεί γιατί οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας δεν οδήγησαν σε νέες θέσεις εργασίας.
Αν εξετάσουμε τώρα το ασφαλιστικό σύστημα θα δούμε ότι κι εκεί τα ασφαλιστικά δικαιώματα των μισθωτών ψαλιδίστηκαν και οι εργαζόμενοι διαχωρίστηκαν σε νέους και παλιούς με τους πρώτους να αναλαμβάνουν τη χρηματοδότηση του ασφαλιστικού αλλά και να υφίστανται τις νέες “ευέλικτες” εργασιακές σχέσεις με τη σύμφωνη γνώμη των συνδικάτων. Η μερική απασχόληση, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου, η ενοικίαση εργαζομένων, κλπ. τη δεκαετία του 1990 γίνονται καθεστώς και στο δημόσιο τομέα. Οι διαρθρωτικές αλλαγές στην απασχόληση και την αγορά εργασίας δε φαίνεται να δικαιολογούν τη χειροτέρευση της θέσης του κόσμου της εργασίας εφόσον ο δείκτης διαρθρωτικών μεταβολών της Ελλάδας έχει μικρότερες τιμές την περίοδο 1993-2002 από την περίοδο 1983-1992. Δηλαδή η πίεση εξαιτίας των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων ήταν μικρότερή την περίοδο που το συνδικαλιστικό κίνημα υποχώρησε περισσότερο.
Τέλος, με τη συναίνεση των συνδικάτων και πάλι, προχώρησαν οι ιδιωτικοποιήσεις πολλών δημοσίων επιχειρήσεων που είχαν ως συνέπεια τη δυσμενή αλλαγή των εργασιακών σχέσεων καθώς και των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργατών. Τέλος η συναινετική στάση των συνδικάτων οδήγησε σε ακόμα μεγαλύτερη μείωση τόσο της αξιοπιστίας τους όσο και της συνδικαλιστικής τους πυκνότητας.  Παράλληλα με τη στροφή των συνδικάτων προς πιο συναινετικές πρακτικές βλέπουμε λοιπόν τη χειροτέρευση των υλικών όρων ζωής και εργασίας των εργαζομένων. Η αξία της εργατικής δύναμης μειώνεται άμεσα και έμμεσα σε σύγκριση με την ολοένα αυξανόμενη παραγωγικότητα της εργασίας, ενώ το κύρος των εργοδοτικών οργανώσεων αυξάνεται μέσα από την αναγνώρισή τους από τις επίσημες οργανώσεις των εργαζομένων ως ισότιμων “κοινωνικών εταίρων” .
Αυτή ήταν η κατάσταση το 2008 όταν ξέσπασε η οικονομική κρίση. Ας δούμε τώρα τα μέτρα που έφεραν τα μνημόνια: μείωση μισθών και συντάξεων, αλλά και  αύξηση των δημοσίων εσόδων, όχι μέσω ενός δικαιότερου φορολογικού συστήματος, αλλά με την αύξηση του ΦΠΑ και των ειδικών φόρων κατανάλωσης, μέτρο που επιβαρύνει δυσανάλογα τα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα.  Υιοθέτηση μέτρων που διευκολύνουν τις απολύσεις, κατάργηση του κατώτατου μισθού που καθιερώνει η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας για τους νέους, μείωση αμοιβών για την υπερεργασία και την υπερωριακή εργασία,  ενίσχυση των ευέλικτων εργασιακών σχέσεων στον δημόσιο τομέα,   υπερίσχυση των επιχειρησιακών έναντι των κλαδικών συμβάσεων εργασίας όταν οι πρώτες είναι χειρότερες για τους εργαζόμενους, κατάργηση της επέκτασης της εφαρμογής των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας,  νομοθετική παρέμβαση –πέρα από τη δραστική μείωση των οι αποδοχών– ολοκληρωτικής κατάργησης των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και εφαρμογής ενιαίου μισθολογίου στις επιχειρήσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα που διέπονται καθολικά από ΣΣΕ, η διαπραγμάτευση των οποίων έχει ήδη απαγορευθεί για μισθολογικές αυξήσεις και  κεκαλυμμένες ομαδικές απολύσεις χιλιάδων εργαζομένων στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, που εντάσσονται στο καθεστώς της “εργασιακής εφεδρείας”.
Ειδικά ως προς τους μισθούς των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα  το κράτος παρενέβη στο ύψος του κατώτατου μισθού αναθεωρώντας προς τα κάτω την Εθνική Συλλογική Σύμβαση εργαζομένων – εργοδοτών. Ο βασικός μηνιαίος μισθός σύμφωνα με πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου ( ΦΕΚ 38/Α, 28/2/2012 ) μειώθηκε κατά 22% από το ποσό της ισχύουσας ΕΓΣΕΕ της 15/7/2010 φθάνοντας τα 585,11 ευρώ μεικτά και κατά 32% για τους εργαζομένους κάτω των 25 ετών φθάνοντας τα 357 ευρώ μεικτά. Οι μειώσεις αυτές ίσχυσαν αναδρομικά από 14/2/2012 και η προσαρμογή προς τα κάτω των μισθών δεν προϋποθέτει τη συμφωνία των εργαζομένων. Αναλογικά φυσικά με τον κατώτατο μισθό μειώθηκαν το επίδομα ανεργίας και διάφορα άλλα επιδόματα.
Από τη συνοπτική παρουσίαση των μέτρων των δύο μνημονίων βλέπουμε ότι αποτελούν τη συνέχεια των μέτρων που εφαρμόζονται στον ελλαδικό χώρο τις τελευταίες δεκαετίες με τη συναίνεση των συνδικάτων σε βάρος των εργαζομένων τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο δημόσιο τομέα. Δεν αποτελούν λοιπόν κάποια διατάραξη της προηγούμενης κανονικότητας τα μνημόνια ούτε κάτι που ήρθε απ’ έξω. Αντίθετα μεταφέρουν το βάρος της οικονομικής κρίσης και της χρεωκοπίας των τραπεζών στις πλάτες της εργατικής τάξης εντείνοντας τις πολιτικές λιτότητας που ακολουθούσαν το κράτος και οι εργοδότες απέναντι στον κόσμο της εργασίας από το 1990 μέχρι σήμερα. Άλλωστε αν κάποιος εργοδότης ήθελε να κάνει “αντίσταση στην τρόϊκα” θα μπορούσε να μην μειώσει τον μισθό των υπαλλήλων του, να πληρώσει τις εισφορές του στα ασφαλιστικά ταμεία,κλπ. Είναι προφανές ότι τα μνημόνια ωφελούν τους Έλληνες εργοδότες ως τάξη και αυτό δεν αναιρείται από το κλείσιμο κάποιων επιχειρήσεων αφού η εκκαθάριση σε περιόδους κρίσεων των πιο αδύναμων μερίδων του κεφαλαίου είναι κάτι που μακροπρόθεσμα ωφελεί συνολικά την εργοδοσία ως τάξη.
Στην ίδια κατεύθυνση με τα δύο προηγούμενα μνημόνια κινείται και το τρίτο που έρχεται σύμφωνα με τα μέτρα που ψηφίστηκαν ή συζητιούνται να αυξήσει κι άλλο τους έμμεσους φόρους χτυπώντας έτσι το εισόδημα των κατώτερων τάξεων, να μειώσει κι άλλο τις συντάξεις, να αυξήσει  τα όρια συνταξιοδότησης, να καταργήσει το εκας, να εφαρμόσει τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος για επικουρικές αλλά και κύριες συντάξεις, να μειώσει το επίδομα θέρμανσης, να επιβάλλει το “ενιαίο” μισθολόγιο στο δημόσιο, κα. Τα συνδικάτα που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν τους εργαζόμενους όπως και σε όλα τα προηγούμενα μέτρα των τελευταίων δεκαετιών  έτσι και τώρα βάζουν πλάτη. Ενδεικτική ήταν η ανακοίνωση της ΓΣΕΕ για το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου. Αντί λοιπόν οι εργαζόμενοι να βρίζουμε τους κακούς ξένους και να κοιτάμε ποιο κόμμα θα μας σώσει είναι επιτακτική ανάγκη να χτίσουμε εκείνες τις εργατικές και συνδικαλιστικές δομές που θα αποκρούσουν τις επιθέσεις που δεχόμαστε ως τάξη. Αν δεν το κάνουμε εμείς οι ίδιοι κανείς σωτήρας δε θα βρεθεί να το κάνει για εμάς.
*χρησιμοποιήθηκαν ως πηγές τα παρακάτω βιβλία και άρθρα:
  • Δρουκόπουλος, Β. ( 2012 ). “Περί κατώτατων μισθών ή η ανήσυχος μέριμνα για τους ανέργους”, ΘΕΣΕΙΣ, τχ.119, σελ. 33-45
  • Ινστιτούτο Εργασίας ΓΣΕΕ ( 2011 ). Η ελληνική οικονομία και η απασχόληση. Ετήσια έκθεση 2011. Αθήνα, ΙΝΕ/ΓΣΕΕ.
  • Κουζής, Γ. , Γεωργιάδου, Π, Καψάλης, Α., Κούστα, Ε., Λαμπουσάκη,Σ. , Σταμάτη, Α. (2011 ). Οι εργασιακές σχέσεις στην Ευρώπη και στην Ελλάδα. Ετήσια έκθεση, 2011. Αθήνα,
  • ΙΝΕ/ΓΣΕΕ
  • Seferiades, S., ( 1999 ) Low Union Density Amidst a Conflictive Contentious Repertoire: Flexible Labour Markets, Unemployment and Trade-Union Decline in Greece. San Domenico (FI),
  • European University Institute, Badia Fiesolana
  • Συλλογικό (2007). Εργασία και Πολιτική, Συνδικαλισμός και Οργάνωση Συμφερόντων στην Ελλάδα 1974-2004. ΙΔΡΥΜΑ ΣΑΚΗ ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΑ, Αθήνα.

Γιώργος Σάρτας

Μέλος της ΕΣΕ Αθήνας

Σας έχουμε καλέσει σε συνέντευξη ή μάλλον έχετε επιλεγεί να συμμετέχετε στα Hunger Games. Μια προσωπική μαρτυρία

Γράφει η blackgcat

 

images (1313)

Μετά από …. (προσπαθώ να υπολογίσω αλλά ουκ έστιν αριθμός) αμέτρητα, λοιπόν, βιογραφικά, χτύπησε επιτέλους το τηλέφωνό μου για συνέντευξη για εργασία. Το βιογραφικό μου εστάλη μέσω του Kariera στην εταιρεία συμβούλων ΞΥΝ + για μια απλή θέση γραφείου (γραμματεία). Σήμερα λοιπόν, με πήρε εκπρόσωπος της εταιρείας για να με καλέσει σε συνέντευξη αλλά έπρεπε να μου ξεκαθαρίσει τη διαδικασία. Με απορία, περίμενα να ακούσω τι καινούργιο έχουν σκαρφιστεί. Αλλά αυτό που άκουσα ξεπέρασε τη φαντασία μου.

Η διαδικασία λοιπόν που ακολουθεί η εν λόγω εταιρεία, είναι η ακόλουθη:

Προσέρχεσαι στα γραφεία της εταιρείας συμβούλων εσύ και οι υπόλοιποι υποψήφιοι για τη θέση, και σε ένα δωμάτιο υπό την επίβλεψη ενός moderator αγωνίζεστε για τη διαθέσιμη θέση. Ο moderator υποβάλλει ερωτήσεις προφανώς ψυχολογικών τεστ και σεναρίων και οι υποψήφιοι απαντούν. Όλη η διαδικασία βιντεοσκοπείται και αποστέλλεται στον εργοδότη ο οποίος επιλέγει ποιος θα είναι ο νικητής.

Η μέθοδος InView, αποτελεί καινοτομία της ΞΥΝ+ όπως αναφέρεται στο site της, και πιο αναλυτικά έχει ως εξής:

Οι υποψήφιοι συμμετέχουν σε ομάδες των 10-15 ατόμων και ακολουθεί μία δομημένη συζήτηση για τη θέση, με ερωτήσεις και απαντήσεις. Ο συντονιστής διευκολύνει την διαδικασία και δεν συμμετέχει, και όπως τονίζεται στο site η διαδικασία επικεντρώνεται στο στυλ και στον χαρακτήρα των υποψηφίων και ΟΧΙ στα προσόντα ή στην εμπειρία. Τα πλεονεκτήματα υποστηρίζει η εταιρεία πολλά και για τους εργοδότες και τους υποψηφίους. Οι εργοδότες μπορούν με τα βίντεο να έχουν το χρόνο να αξιολογήσουν καλύτερα τους υποψήφιους και σε λιγότερο χρόνο, ενώ οι υποψήφιοι – μεταξύ άλλων ιταμών – μπορούν να έχουν μια καλή εικόνα για τους ανταγωνιστές τους, δηλαδή τους υπόλοιπους υποψήφιους για τη θέση.

Δεν μπορούσα να μην κάνω τον συνειρμό με την ταινία Hunger Games. Όλοι οι υποψήφιοι κατεβαίνουν σε μια αρένα, όπου παλεύουν για τη βιοποριστική τους επιβίωση, και στόχος είναι ο ένας να εξοντώσει τον άλλο. Η εταιρεία συμβούλων μαζί με τον εργοδότη, κανονίζουν το πλαίσιο της μάχης, πετούν όπλα στους υποψηφίους και περιμένουν να δουν ποιος θα τα αξιοποιήσει καλύτερα. Ποιος θα καταφέρει να συνθλίψει τον άλλο μέχρι να βγει τελικός νικητής. Και όλα αυτά on camera.

 

Με συγχωρείται που δεν άντεξα να παίξω αυτό το παιχνίδι για να ζήσω από κοντά τον αγώνα και να σας το μεταφέρω. Αηδίασα και αντέδρασα. Και μετά λυπήθηκα, γιατί όπως μου είπε η υπεύθυνη, από τα 500 άτομα με τα οποία επικοινώνησε είμαι η μόνη που διαφώνησε με την μέθοδο.

Η απάντηση στην ΞΥΝ+ και σε όσους συμμετέχουν σε αυτή τη διαδικασία αναίσχυντα είναι ότι δεν είμαστε βορά στα θηρία των εργοδοτών και των συμβούλων τους. Δεν είμαστε σκλάβοι που μας ρίχνουν σε μια σύγχρονη ρωμαϊκή αρένα, που μας βιντεοσκοπούν προς τέρψη των εργοδοτών που αρέσκονται να μας παρακολουθούν να σκίζουμε ο ένας τις σάρκες του άλλου, που περιμένουμε τον εργοδότη καίσαρα να σηκώσει τον αντίχειρά του.  Είμαστε συναγωνιστές και όχι ανταγωνιστές απέναντι σε αυτόν τον ανηλεή ταξικό πόλεμο, και εμείς πρέπει να ορθώσουμε την γροθιά μας σε μία ενωμένη, να καταλάβουμε την αρένα και να εκδιώξουμε τον καίσαρα και την αυλή του.

Blackgcat

Μέλος της ΕΣΕ Αθήνας

 

δημοσιεύθηκε στο: omnia sunt communia

28 de diciembre: Huelga en el sector del libro

Comunicado de la Asociación Sindical de Trabajadores en Librerías, Papelerías y Editoriales de la provincia del Ática (Atenas) sobre la continuación de la lucha contra la abolición del domingo como día festivo, emitido el 19 de diciembre de 2014 con motivo de la convocación de una huelga en el sector del libro para el 28 de diciembre de 2014.
Colegas,m281214syvxa
En el marco de nuestra lucha por la defensa de nuestros intereses y derechos obreros, y de nuestra vida y dignidad, durante los últimos años, y sobre todo en 2014, hemos dado una serie de grandes batallas contra la abolición del domingo como día festivo.
Lo que está en juego ya es bien conocido a todos. (Es conocido) lo que pretende hacer el Estado y la patronal (a pesar de los conflictos que haya entre ellos), el respaldo que les dan los medios de desinformación, cuáles son las repercusiones de esto en nuestra vida, y qué debemos hacer nosotros como trabajadores. Lo hemos escrito reiteradas veces en muchos panfletos. Ahora vemos que incluso nuestras previsiones o estimaciones más “irreales” (así calificaban lo que escribíamos de vez en cuando sobre este tema, como por ejemplo, cuando escribimos que su objetivo era la abolición total del domingo como día festivo) son parte de la realidad laboral sombría que estamos experimentando en la actualidad. Desde luego, muchos de nosotros hemos experimentado directamente qué significa que se te imponga trabajar en domingo. Por supuesto, por otro lado, muchos de nosotros hemos experimentado también qué significa resistir contra esta imposición, así como contra todo lo que conduce al retroceso al medievo laboral.
Y no vamos a dar ni un paso atrás frente a la metodización (a través de una enmienda a una ley aprobada ayer) de imponer la apertura de las tiendas el domingo 28 de diciembre. ¡Será este el octavo domingo con las tiendas abiertas! Será el tercer domingo consecutivo después del 14 de diciembre y del 21 de diciembre (el cual desde hace muchos años es considerado el domingo-límite “aceptado” por nosotros, y más allá del cual no damos “ni un paso atrás”). Es el tercer domingo abierto consecutivo en el período festivo, en el cual el ritmo de trabajo siempre es agotador. En un comunicado anterior comentábamos que “la medida en vigor de los siete domingos del año, además de ser en sí misma un importante golpe a nuestros derechos y nuestra vida, siempre deja abierta la “ventanilla” para abrir las tiendas más domingos al año”.
La continuación y el reforzamiento de la lucha contra la abolición del domingo como día festivo, así como la lucha contra la ofensiva que estamos recibiendo como trabajadores, depende de nosotros, de todos los trabajadores de los negocios comerciales, de todos nuestros colegas, de todo el mundo de la lucha.
La pasividad y el fatalismo obstaculizan constantemente nuestra posición y las condiciones de nuestra explotación. La organización en los lugares de trabajo, la solidaridad entre nosotros y la resistencia colectiva, son la única solución. Y son una buena base para nuestra lucha, incluso para la abolición total de nuestra explotación.
Todo continúa…
Domingo 28 de diciembre de 2014: Huelga en el sector del libro. Convocación inmediata de huelga en todo el sector comercio.
Ni 52 ni 8 domingos (con las tiendas abiertas), ninguna tienda abierta los domingos. El domingo como día festivo fue conquistado con luchas, y con luchas lo vamos a mantener. ¡Abajo el medievo laboral!
Asociación Sindical de Trabajadores en Librerías, Papelerías y Editoriales del Ática
LINK:28 de diciembre: Huelga en el sector del libro

Κροπότκιν: Αυτή είναι απεργία (1889)

γράφει η blackgcat
Μεταφράζουμε ένα κείμενο του Kropotkin για τη μεγάλη απεργία των Λονδρέζων λιμενεργατών. Ο Kropotkin το 1889 θέτει ζητήματα για τη γενική απεργία και το επαναστατικό υποκείμενο, που έχει τη δική του σημασία και συμβολή   1 ½ σχεδόν αιώνα μετά, σε μια περίοδο ανηλεούς ταξικού πολέμου.

Διαβάστε περισσότερα

1 24 25 26