Εκδήλωση – συζήτηση: Εργατικοί αγώνες 1967-1990

αναρτήθηκε στις 13 Φεβ 2013 – 10:37 π.μ.

Εκδήλωση – συζήτηση

Εργατικοί αγώνες 1967-1990

Παρουσίαση του Ημερολογίου των Εργαζομένων του 2013, που εκδίδεται για την ενίσχυση του Ταμείου Αλληλοβοήθειας της ΕΣΕ Αθήνας

Παρασκευή 14 Δεκέμβρη 8.00 μ.μ. Πολυτεχνείο (κτίριο Γκίνη)

gia14

από το Ημερολόγιο των Εργαζομένων:

Ταμείο Αλληλοβοήθειας της ΕΣΕ

Το ταμείο αλληλοβοήθειας της ΕΣΕ ενισχύεται σε συστηματική βάση με τις προσφορές των φίλων και των συναγωνιστών, με τα έσοδα από διάφορες εκδηλώσεις, με ένα μέρος από τη μηνιάτικη συνδρομή του κάθε μέλους της ΕΣΕ και με τα έσοδα από την έκδοση της ατζέντας των εργαζομένων.

Από το ταμείο στηρίζονται αποκλειστικά φυσικά πρόσωπα, εργαζόμενοι δηλαδή που βρίσκονται σε ανάγκη λόγω απόλυσης, ανεργίας, ασθένειας, ατυχήματος, ή άλλου κοινωνικού λόγου, επίσης εργαζόμενοι που βρίσκονται σε απεργία ή σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Προβαίνουμε σε κινήσεις οικονομικής στήριξης συναδέλφων, μετά από συζήτηση και απόφαση της Γενικής Συνέλευσης της ΕΣΕ Αθήνας, για κάθε συγκεκριμένη περίπτωση που προτείνεται.

Στο διάστημα που το Ταμείο βρίσκεται σε λειτουργία, έχουν διατεθεί 1.650 ευρώ για την ενίσχυση οκτώ εργαζομένων και 1.120 ευρώ για την ενίσχυση εργαζομένων που βρίσκονταν σε αγωνιστικές και απεργιακές κινητοποιήσεις (ζαχαροπλαστεία BLE στη Θεσ/κη, Ελληνική Χαλυβουργία, PHONEMARKETING, ΒΙΟ.ΜΕΤ. στη Θεσ/κη).

Δεν δίνεται από αυτό το ταμείο ενίσχυση σε συλλογικότητες που βρίσκονται σε κινητοποίηση, ενίσχυση δηλαδή που θα χρησιμοποιηθεί για τις ανάγκες της κινητοποίησης (π.χ. προπαγάνδα κλπ). Τέτοιου τύπου κινήσεις αλληλεγγύης καλύπτονται από το τακτικό μας Ταμείο.

Έχουμε συνείδηση πως οι ανάγκες για αλληλεγγύη και αλληλοβοήθεια είναι μεγάλες και πως συνεχώς θα μεγαλώνουν. Έχουμε συνείδηση πως το Ταμείο μας δεν θα έχει τη δυνατότητα να καλύψει όλες αυτές τις ανάγκες, πως η στήριξη που θα δώσουμε μπορεί να έχει απλά ένα συμβολικό χαρακτήρα. Παρά τις δυσκολίες, είμαστε αποφασισμένοι να δώσουμε αυτή την άνιση μάχη, παράλληλα με τις μάχες που δίνουμε καθημερινά στα διάφορα μέτωπα της ταξικής πάλης.

Προτρέπουμε όλες τις συλλογικότητες του εργατικού και κοινωνικού κινήματος να συστήσουν Ταμεία Αλληλοβοήθειας.

……………………………………………………………………………………..

Εργατικοί αγώνες μιας άλλης εποχής… μακρινοί αλλά πάντα επίκαιροι

Στο «ημερολόγιο των εργαζομένων» συνεχίζουμε την παρουσίαση εργατικών αγώνων από προηγούμενες δεκαετίες. Γυρίζουμε πίσω στο χρόνο επιδιώκοντας να «μαθαίνουν» οι παλαιότεροι και να «θυμούνται» οι νεότεροι.

Αξίζει άραγε αυτή η αναδρομή στις απεργίες μιας μακρινής 25ετίας (1967-1990); Πιστεύουμε πως αξίζει. Ζούμε σε εποχές βάρβαρων αντεργατικών μέτρων και αφαίρεσης των στοιχειωδών δικαιωμάτων. Τώρα χρειάζεται να θυμίσουμε ξανά πως και στις πιο δύσκολες εποχές όλα κρίθηκαν από την απόφαση των ίδιων των εργαζομένων να σπάσουν τη μοιρολατρία και να αγωνιστούν. Ζούμε σε εποχές άγριας κρατικής, εργοδοτικής και φασιστικής τρομοκρατίας και περιστολής των συνδικαλιστικών ελευθεριών. Τώρα χρειάζεται να θυμίσουμε ξανά πως η κοίτη του ποταμού πάντα αποδείχθηκε πολύ στενή για να συγκρατήσει την εργατική αγανάκτηση, την εργατική ορμητικότητα.

Τα διδάγματα από τους ταξικούς αγώνες του χτες είναι πάντα επίκαιρα και χρήσιμα για τους αγώνες του αύριο.

Τις μέρες που ετοιμαζόταν αυτό το ημερολόγιο, βρίσκονταν σε εξέλιξη μια σειρά αγώνες: Phonemarketing, Interlingua, Wind, βιβλιοπωλείο της Εστίας, εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, διοικητικοί υπάλληλοι ΑΕΙ – ΑΤΕΙ, Metropolis, εργαζόμενοι με μπλοκάκι, ΒΙΟ.ΜΕΤ. και πολλοί άλλοι. Αυτοί οι αγώνες καθώς και το ξέσπασμα της αυθόρμητης απεργίας στο ΙΚΕΑ (Αιγάλεω) αποδεικνύουν πως όλα συνεχίζονται πέρα και ενάντια σε τρόικες, μνημόνια, κυβερνώντες, γραφειοκράτες συνδικαλιστές, Κασιδιάρηδες, Κουβέληδες, Πρετεντέρηδες και λοιπούς λαντζέρηδες του καπιταλιστικού συστήματος. Όλα συνεχίζονται ενάντια στα αφεντικά. Τάξη εναντίον τάξης. Οι εργάτες μπορούν, αρκεί να θέλουν… Στον πόλεμο που μας κήρυξαν, απαντάμε με πόλεμο.

……………………………………………………………………………………..

Περιεχόμενα

(Εισαγωγικό σημείωμα) Το εργατικό κίνημα την περίοδο της δικτατορίας (1967 – 1974)

Χρονολόγιο σημαντικών κινητοποιήσεων την περίοδο της Επταετίας

1971: Διαμαρτυρία στους Ελληνικούς Ηλεκτρικούς Σιδηρόδρομους

1974: Μποϊκοτάζ των ελληνικών πλοίων στα ξένα λιμάνια

(Εισαγωγικό σημείωμα) Το συνδικαλιστικό κίνημα τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης

1974-1975: Ο αγώνας των μαιών – σπουδαστριών

1975: Η απεργία των εργατών στη Μ.Ε.Λ.

1976: Απεργία στην ΤΡΙΚΟΠΙ

1976: Απεργία και συγκρούσεις στα ορυχεία στο Μαντούδι

1977: Αγώνας στην AEG

1977: ΜΑΔΕΜ-ΛΑΚΚΟ… αγώνας για ζωή

1977: Η μεγάλη απεργία των λιθογράφων

(Εισαγωγικό σημείωμα) Το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία

1982: Απεργία στην Κόκα – Κόλα (Θεσσαλονίκη)

1988: Απεργία διαρκείας της ΟΛΜΕ μέσα στις εξετάσεις

Για την έκδοση του φετινού ημερολογίου των εργαζομένων

πολύτιμη ήταν η βοήθεια του Μάκη Σέρβου (συνδικαλιστής στο εργοστάσιο

της ΤΡΙΚΟΠΙ κατά την απεργία, το 1977)

και του Παύλου Αντωνόπουλου (μέλος του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ

κατά την απεργία διαρκείας, το 1988)

 

 

Κυκλοφορεί η ατζέντα της ΕΣΕ Αθήνας για το 2013

αναρτήθηκε στις 13 Φεβ 2013 – 10:34 π.μ.

Κυκλοφορεί η ατζέντα της ΕΣΕ Αθήνας για το 2013

1 (2) 2 (2) 3 (2)

Η ΕΣΕ στηρίζει και συμμετέχει στην πορεία των ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων

αναρτήθηκε στις 13 Φεβ 2013 – 10:33 π.μ.

poreiaanergon

Ανακοίνωση της ΕΣΕ για την απεργία διαρκείας στη Phone Marketing

αναρτήθηκε στις 13 Φεβ 2013 – 10:30 π.μ.

2012_11_χρυσοχοου_phonemarketing viewer

Μπλοκ της ΕΣΕ στην πορεία του Πολυτεχνείου

αναρτήθηκε στις 13 Φεβ 2013 – 10:29 π.μ.

ese_17_11_12_a (1) ese_17_11_12_b ese_17_11_12_c

ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΕΡΓΑΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΑνοι

αναρτήθηκε στις 13 Φεβ 2013 – 10:26 π.μ.

Τι ήταν λοιπόν η εξέγερση του Πολυτεχνείου; Ήταν μια απάτη; ένα στημένο αμερικανο-σιωνιστικό σχέδιο, για να γκρεμίσουν την πατριωτική κυβέρνηση του Γεωργίου Παπαδόπουλου, όπως λένε οι Χρυσαυγίτες; («Δεν υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο». «Δεν γίνονταν βασανιστήρια επί επταετίας»).

Ένας πανεθνικός αγώνας για δημοκρατία υπεράνω ταξικών διαχωρισμών, όπως προσπαθεί να μας πείσει χρόνια τώρα το σύστημα; Μια μάχη για τη δημοκρατία γενικώς και αορίστως; (που τους χωράει όλους μέσα…θύτες και θύματα, φτωχούς και πλούσιους). Αυτό το μοτίβο παίζανε από την πρώτη στιγμή… την περίοδο του Καραμανλισμού το 1974, την περίοδο της Νέας Τρομοκρατίας, κατά την εναλλαγή με τον λαϊκίστικο πασοκισμό, την περίοδο του εκσυγχρονισμού, μέχρι τις μέρες μας, την εποχή των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων.

Το Πολυτεχνείο έπρεπε να γίνει εθνική γιορτή. Αλλά οι εξεγέρσεις δεν μπαίνουν σε μουσεία! Το άσχημο για τα αφεντικά και τους εξουσιαστές είναι πως υπάρχει ιστορική συνέχεια και ιστορική μνήμη. Ο Νοέμβρης έρχεται από πολύ μακριά και πάει πολύ μακριά. Είναι κρίκος στην αλυσίδα των κοινωνικών εκρήξεων. Έπεται του Μάη του ’36, των Δεκεμβριανών του ’44, των Ιουλιανών του ’65. Μια ολόκληρη κοινωνία μπήκε στο γύψο το 1967 για να στήσουν τρελό χορό υπερκερδών οι καπιταλιστές. Αυτός ήταν ο στόχος του πραξικοπήματος των συνταγματαρχών, να παγώσουν οι εργατικές και κοινωνικές διεκδικήσεις, να τσακιστούν οι αντιστάσεις με τη βία των όπλων. Ήταν απόκοτο της παγκόσμιας έκρηξης που συγκλόνισε τότε τον καπιταλιστικό και κρατικο-καπιταλιστικό κόσμο… γαλλικός Μάης, κίνημα των εργατικών αγώνων στην Ιταλία, Άνοιξη της Πράγας κ.ά.

Μια νέα γενιά εργατών που μπήκε στην παραγωγή με την ανυπόταχτη διάθεση της αμφισβήτησης και της αντίστασης, συναντήθηκε με το νεολαιϊστικο-φοιτητικό αναβρασμό και κατέβηκε στους δρόμους να σαρώσει τον παλιό κόσμο. Υπάρχει τίποτα καλύτερο για την ανατροπή της σάπιας κοινωνίας από την κατάληψη, την απεργία, τα οδοφράγματα;

Έξι χρόνια αρκετά δεν θα γίνουνε επτά. Εργάτη πολέμα σου πίνουνε το αίμα. Λαέ πεινάς, μην τους προσκυνάς. Αυτά τα συνθήματα ήταν μερικά από τα δεκάδες που συγκλόνισαν τους εργαζόμενους και τη νεολαία που αψήφησαν τα γκλοπς και τις σφαίρες. Μέσα στην εξέγερση ξεπήδησαν τα φύτρα του μαχητικού ακηδεμόνευτου συνδικαλισμού: αυθόρμητες απεργίες, εργατική συνέλευση στο Πολυτεχνείο, προκηρύξεις που καλούσαν σε Γενική Απεργία. Η καταστολή της εξέγερσης επιβεβαίωσε μια πανάρχαια αλήθεια, το όργιο της τρομοκρατίας είναι απόδειξη της αδυναμίας και όχι της δύναμης ενός καθεστώτος, είναι απόδειξη ότι το καθεστώς ψυχορραγεί.

Το Πολυτεχνείο γέννησε το ριζοσπαστισμό της Μεταπολίτευσης, τους μεγάλους λαϊκούς αγώνες, το κίνημα του εργοστασιακού συνδικαλισμού. Ο ριζοσπαστισμός αυτός παρά τα θολά χαρακτηριστικά του ταλαιπώρησε τόσο πολύ τους κυρίαρχους. Η Μεταπολίτευση σημαδεύτηκε από την αγωνιστική ανάταση, το συλλογικό όραμα πως τα πράγματα θα αλλάξουν με την πάλη, την αυθόρμητη αλληλεγγύη σε όποιον απεργεί, σε όποιον αγωνίζεται, την αυθόρμητη εχθρότητα για τους από πάνω και για το κράτος. Με αυτά θέλουν να ξεμπερδεύουν και η εξέγερση του Νοέμβρη τους είναι αγκάθι.

Ο Νοέμβρης είναι σήμερα επίκαιρος όσο ποτέ. Μια νέα χούντα έχει καθίσει στο σβέρκο του λαού και τα τανκς των αγορών συνθλίβουν δικαιώματα, κατακτήσεις, αξιοπρέπεια, όνειρα, ζωές.

Ο καλύτερος τρόπος για να τον τιμήσουμε είναι η πάλη για να χτίσουμε από τα κάτω τη Γενική Απεργία Διαρκείας που θα σαρώσει τα αντεργατικά μέτρα και όσους τα εφαρμόζουν. Εμπρός για έναν εργατικό Νοέμβρη!

ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ Σάββατο 17 Νοέμβρη στις 2.00 μ.μ. στην πλατεία Κλαθμώνος

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Αθήνας

Για την προσαγωγή και κράτηση του μπλοκ της ΑΠ ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ

αναρτήθηκε στις 13 Φεβ 2013 – 10:25 π.μ.

Ανακοίνωση της ΕΣΕ για την Προσαγωγή και Κράτηση του μπλοκ της ΑΠ ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ

 

Το κράτος… παρακράτησε

Στη 48ωρη Γενική Απεργία 6-7/11 ζήσαμε για μια ακόμα φορά να όργιο καταστολής από μεριάς του κράτους. Διαδηλωτές, μέλη πρωτοβάθμιων σωματείων μέχρι και ολόκληρα μπλοκ διαδηλωτών οδηγήθηκαν στην Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής πριν ακόμα ξεκινήσει η απεργιακή συγκέντρωση. Το κλίμα εκφοβισμού και «ανελευθερίας της έκφρασης» έχει ολοφάνερα ενταθεί καταρρίπτοντας και το τελευταίο δημοκρατικό πρόσχημα του κεφαλαίου. Στην ουσία, ο κατασταλτικός παραλογισμός των από πάνω, μέσω μαζικών συλλήψεων και ξυλοδαρμών, «προληπτικών» προσαγωγών, «χημειοθεραπείας» και αποκλεισμού των συγκοινωνιών έρχεται να καταργήσει το ήδη βιασμένο δικαίωμα του συνέρχεσθαι και συναθροίζεσθαι.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η πρόσφατη επίδειξη ισχύος με την προσαγωγή και κράτηση στη ΓΑΔΑ του μπλοκ της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ παντελώς αναίτια στις 7/11. Πρακτικές καταστολής του εργατικού κινήματος που άλλοτε θα βαπτίζονταν παρακρατικές, έχουν πλέον καταστεί τυπικότατη διαδικασία της επίσημης κρατικής λειτουργίας, η οποία και αποκαλύπτει το πραγματικό της πρόσωπο στο όνομα της τάξης και της δήθεν ασφάλειας.

Σαφέστατα, το πρώτο σκέλος της αιτιολόγησης μας βρίσκει σύμφωνους. Όντως ,οι εξουσιαστές και η αστυνομία τους δρουν για χάρη της τάξης… της αστικής τάξης.

Τα τελευταία χρόνια με αφορμή την καπιταλιστική κρίση, η επίθεση των αφεντικών στην αξία της εργατικής δύναμης και της ίδιας της ζωής μας έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Το κερασάκι στην τούρτα προσθέτει βεβαίως η ανιδιοτέλεια και αμέριστη συμβολή στην κρατική καταστολή των πρωτοπαλίκαρων της Χρυσής Αυγής που διαχωρίζουν τους εργαζόμενους σε ντόπιους και ξένους, τη στιγμή που τα ελληνικά αφεντικά θησαυρίζουν από τα μέτρα μείωσης των μισθών και των ενσήμων μας.

Ας μην ξεχνάμε όμως πως αυτό που μοιάζει ν’ αποτελεί το ισχυρότερο όπλο του Κεφαλαίου, η προσφυγή του στη βία και την καταστολή δεν παύει να είναι παράλληλα και η απόδειξη της μεγάλης του αδυναμίας να μας κρατήσει πειθαρχημένους. Αρκεί να περάσουμε από την οργή στην οργάνωση, χτίζοντας από τα κάτω και κόντρα στους πουλημένους συνδικαλιστές των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ τις αντιστάσεις μας στα μέτρα και τους όρους για την εργατική μας αντεπίθεση.

Δημιουργούμε ελευθεριακά, ταξικά σωματεία χωρίς κομματικές γραμμές. Δημιουργούμε εργατικές επιτροπές παντού για να οργανώσουμε τη γενική απεργία διαρκείας που θα σαρώσει τα νομοσχέδια τους και θα μας δώσει πίσω την ταξική μας αυτοπεποίθηση.

Η Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση (ΕΣΕ) στέκεται αλληλέγγυα στο πλευρό και τον αγώνα των συντρόφων της Α.Π. Ροσινάντε και όλων των διωκόμενων της 48ωρης Γενικής Απεργίας

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Αθήνας