Red and Black Coordination:Long Live May Day and Long Live the Working Class!

Η Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ενωση συμμετέχει στο Κοκκινόμαυρο Συντονισμό( Red and Black Coordination)


By commemorating May 1st in 2020, we, the unions that form the Red and Black Coordination, shall not « lock down » our demands. Beyond the health crisis caused by the Coronavirus, we shall raise our voices to continue denouncing the greed of capital which continues to devour the wealth generated by the working class, and workers’ health and lives, too.

It is common knowledge that on Labour Day, the so-called Chicago Martyrs are honoured, anarchist trade unionists who were executed in the United States. They participated in the days of struggle to achieve the 8-hour working day, which originated in the strike on May 1, 1886 and reached its peak three days later, on May 4, with the Haymarket Revolt. Since then, May 1 has become a day of international struggle and solidarity.

However, this year, this tribute, this day of struggle, must go further than the traditional demands, for we must remember how the COVID-19 crisis has been affecting lives on the peripheries of society among temporary workers, riders, homeless people, refugees and immigrants, prisoners, dependents, the elderly…

Faced with governmental measures taken by the same old crews as usual, mutual support and solidarity -the values that have defined anarcho-syndicalism, must prevail, now more than ever, among workers and neighbours, as in any type of social relationship.

However, the self-management of production centres must also spring to mind. We must be aware of the closure of companies and the destruction of jobs caused by this pandemic. Therefore, the occupation of workplaces and management by workers could provide a solution.

And so, at the Red and Black Coordination, we are united by our traditional demands on this day, those that, though by no means new, must never be forgotten, since, in the face of a pandemic, the problems of the working class, today more than ever, are necessarily international:

  • A universal and public healthcare system
  • Basic income or the prohibition of dismissals and the maintenance of wages
  • Financial aid to dependents, the elderly and vulnerable people
  • Decent pensions
  • An end to repression and the defence of the right to strike.
  • The repeal of labour reforms that make for precarious working conditions
  • Real measures to fight against the machoism that prevails in our society

When this confinement ends, we will go on strike and take to the streets again to demand that companies put in place all the necessary measures to preserve workers’ health and prevent workplace accidents. We will also demand that the repressive and liberticidal laws be repealed and that we dispose of the necessary budgets to guarantee quality public services for everybody, including migrants, refugees and asylum seekers.

Long Live May Day and Long Live the Working Class!


Η υγεία μας πάνω από τα κέρδη τους

Σε κάθε κατάσταση ειδικών συνθηκών όπως αυτή που βιώνουμε χρειάζεται επιπλέον προσοχή, όχι μόνο για την υγεία μας αλλά και γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις οι αδίστακτοι είναι αυτοί που χαίρονται πατώντας πάνω στους άλλους.

Έχουν παρατηρηθεί ήδη μειώσεις μισθών με αφορμή την εργασία πολλών εργαζομένων από το σπίτι τους, απολύσεις ή πίεση για παραίτηση για εργαζόμενους που, λόγω των μέτρων, δεν δουλεύουν προσωρινά, παύση πληρωμών αλλά και πίεση για να πάρουμε την καλοκαιρινή άδεια από τώρα.

Τα αφεντικά έχουν μάθει, πάντα με τη βοήθεια του κράτους, να βγαίνουν κερδισμένοι από κάθε συνθήκη.


Κι εμείς όμως ως εργαζόμενοι πρέπει να μην αφήνουμε καμία τέτοια περίπτωση εκμετάλλευσης  στο σκοτάδι και να τη μοιραζόμαστε ώστε να μπορούμε και να την αντιμετωπίσουμε.


Η κυβέρνηση από την άλλη ανέχτηκε την αισχροκέρδεια  σε φαρμακευτικά είδη προσωπικής ασφάλειας, είχε τα νοσοκομεία ανέτοιμα, αφού προτίμησε να προσλάβει 1500 αστυνομικούς αντί να καλύψει τα κενά σε παιδεία και υγεία.

Ακόμα και τώρα προχώρησε σε διαγωνισμούς προσλήψεων επικουρικού προσωπικού στα νοσοκομεία –όχι γιατρών- για λίγους μόνο μήνες, με αμφίβολη τη συνέχεια της εργασίας τους.


Συνεχίζει να ανέχεται την αλαζονική κι εγκληματική στάση της εκκλησίας που βάζει  πάνω από την υγεία όλων μας τη δική της διαιώνιση και το γόητρό της.  Η εκκλησία που, ως αποτέλεσμα μεταφυσικών ανησυχιών, βρίσκεται εκτός κοινωνίας τώρα έδειξε πως τοποθετείται και πάνω από το κράτος, μη επιτρέποντας καμία εμπλοκή στα «δικά της».

Μας λέει να αποφεύγουμε τους συνωστισμούς, ενώ στοιβάζει υπό τις πιο άθλιες συνθήκες πάνω από 20.000 ανθρώπους μόνο στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Μόριας με αποτέλεσμα την πυρκαγιά και το θάνατο ενός εξάχρονου παιδιού. Αποκλείει ανεύθυνα την πρόσβαση στην δημόσια υγεία σε χιλιάδες μετανάστες και μετανάστριες και τους κλείνει σε δομές χωρίς καμία συνθήκη υγιεινής




-Την άμεση πρόσληψη μόνιμου προσωπικού για τα νοσοκομεία

-Καμία έκθεση εργαζομένων σε κίνδυνο, να λειτουργούν ως προσωπικό ασφαλείας για τους τομείς όπου είναι πραγματικά απαραίτητο

-Καμία επιδείνωση των όρων εργασίας μας, καμία εργοδοτική αυθαιρεσία. Δε θα πληρώσουμε εμείς και αυτή την κρίση.

– Να κλείσουν άμεσα τα κέντρα εγκλεισμού/αποκλεισμού
– Να απεγκλωβιστούν οι μετανάστες από κάθε «άτυπο» χώρο κράτησης
– Πρόσβαση στη δημόσια υγεία για όλους/-ες, μετανάστ(ρι)ες και ντόπιους/-ες.



Πολεμάμε το σεξισμό παντού, κάθε μέρα και με κάθε τρόπο!

Φέτος, η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας και τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων βάση Φύλου πέφτει Κυριακή. Κι επειδή είναι Κυριακή, η Διεθνής Φεμινιστική Απεργία που αποκυρρήτει την πατριαρχία και τη βία της δε θα έχει την απήχηση των προηγούμενων ετών.

Το 2018, το πρωτοποριακό κάλεσμα του φεμινιστικού κινήματος για παγκόσμια απεργία άφησε μια παρακαταθήκη. Έδειξε στην κοινωνία οτι όταν οι γυναίκες σταματούν να δουλεύουν, ο κόσμος παύει να γυρίζει.

Η απόφαση ήταν όχι μόνο να σταματήσουμε τις δουλειές του σπιτιού και τα ψώνια – ώστε κανείς να μην ψωνίσει τίποτα εκείνη την μέρα – αλλά να σταματήσουν τα μαθήματα και, πάνω απ’ όλα, η δουλειά, Διαβάστε περισσότερα

Παρουσίαση ατζεντας της ΕΣΕ για το 2019 Ελευθεριακή Παιδεία

Η ιστορία του ημερολόγιου των εργαζομένων ξεκινά από την Ελευθεριακή Συνδικαλιστική
Ένωση το 2011, σαν αρωγός στο ταμείο αλληλοβοήθειάς της. Οι εκδόσεις των προηγούμενων χρόνων
παρουσίαζαν εργατικούς αγώνες της Ελλάδας ανά χρονικές περιόδους, αφιέρωμα στην ισπανική
επανάσταση, εργατικά διηγήματα και πρωτότυπα κόμικ. Για το 2019, επιλέχθηκε σαν θέμα η
ελευθεριακή και αναρχική εκπαίδευση, τα ελευθεριακά παιδαγωγικά ρεύματα και η αναφορά σε
παιδαγωγούς που τις σημάδεψαν.
Διακρίνοντας τα αδιέξοδα της συμβατικής εκπαίδευσης και πιστεύοντας ότι υιοθετώντας
πρακτικές που βοηθούν στην ανάπτυξη της κρίσης και της αυτενέργειας δημιουργούμε τις συνθήκες
για μια μελλοντική ελεύθερη κοινωνία, αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με την αναρχική και
ελευθεριακή εκπαίδευση και να καταδείξουμε μερικές βασικές τάσεις τους.
Σχετικά με την έκδοση, την ιστορική αναφορά στις απαρχές της παιδαγωγικής ελευθερίας και
την εισαγωγή στην αναρχική και στην ελευθεριακή θεωρία της εκπαίδευσης, συνοδεύουν κείμενα για
τη σεξουαλική απελευθέρωση, το Ράιχ και το Νηλ, το Φρενέ και το Φερρέρ, όπως και για τα σχολεία
του δρόμου και τον Goodman. Τα κείμενα ολοκληρώνονται με μια χαρτογράφηση αναρχικών και
ελευθεριακών πειραματισμών στο χώρο της εκπαίδευσης και με απόσπασμα από “τη ζωή στην
επαναστατημένη Βαρκελώνη”, του Manolo Gonzalez.
Ευχαριστούμε θερμά την ομάδα Σκασιαρχείο για τη συγγραφή του κειμένου αναφορικά με τον
Freinet και το σχολείο της κοινότητας, όπως και για τη συμβολή της στην πραγματοποίηση της
βιβλιοπαρουσίασης αυτής.
Επίσης, ευχαριστούμε τη Λαϊκή Συνέλευση Γκύζη, για τη φιλοξενία και τη συνεργασία για την
παρούσα εκδήλωση.
Τη βιβλιοπαρουσίαση θα συνοδεύσει σε πρώτη προβολή η ταινία “Εκπαιδευτικές
Αποστολές”, του Gonzato Tapia. Την ταινία θα προλογίσει η Αρετή Πότσιου, την οποία
ευχαριστούμε πολύ για αυτό

Η Συμμετοχή της ΕΣΕ στο Βαλκανικό Αναρχικό Φεστιβάλ Βιβλίου (ΒΑΒ 2018)

Το Π/Σ/Κ 28-30 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε στo Νόβισαντ της Σερβίας το Βαλκανικό Φεστιβάλ Αναρχικού Βιβλίου(ΒΑΒ 2018). Ανάμεσα στις άλλες πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις διοργανώθηκε ανοικτή εκδήλωση για τον αναρχοσυνδικαλισμό στα Βαλκάνια με τη συμμετοχή της ΕΣΕ(από τις τοπικές Αθήνας και Ιωαννίνων) και αναρχοσυνδικαλιστικών οργανώσεων από Ρουμανία, Βουλγαρία, Κροατία Κόσοβο με θέμα: “Η οργάνωση των αναρχικών συνδικάτων και οι εργατικοί αγώνες στα Βαλκάνια”. Στην εκδήλωση συμμετείχαν και σύντροφοι της FAU Γερμανίας που παρουσίασαν τη νέα αναρχοσυνδικαλιστκή διεθνή: Διεθνής Συνομοσπονδία Εργασίας (ICL) στην οποία συμμετέχει και η ΕΣΕ. Μετά από πρόταση της ΕΣΕ έγινε και συνάντηση των α/σ οργανώσεων όπου ανταλάχθηκαν e-mails με σκοπό να φτιαχτεί mailing list και να οργανωθεί ξανά το αναρχοσυνδικαλιστικό βαλκανικό φόρουμ που μετά τη συνάντηση στη Βουλγαρία το 2015 σταμάτησε να υπάρχει. Συζητήθηκαν διάφορες ιδέες για κοινές βαλκανικές δράσεις. Η κουβέντα θα συνεχιστεί ηλεκτρονικά.  Επόμενη αναρχοσυνδικαλιστικη βαλκανική συνάντηση θα γίνει στο περιθώριο του επόμενου φεστιβάλ το οποίο θα γίνει του χρόνου στη Βουλγαρία.
Εδώ μπορείτε να δείτε το επίσημο site του φεστιβάλ για περισσότερες πληροφορίες:

ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ και του εργάτη το αίμα…

Παρεμβάσεις στα καταστήματα ΑΒ Βασιλόπουλος, σε 5 πολεις της Ελλάδας, πραγματοποίησε η Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση, με αφορμή τον θάνατο εργαζομένου σε αντίστοιχο super market στην Πάτρα.

23/6 Νάουσα

Το Σάββατο 23/6 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση και μοίρασμα κειμένου έξω από το σουπερμάρκετ Α.Β Βασιλόπουλος και στην πόλη της Νάουσας για το θάνατο του συναδέλφου μας Στάθη Καραγεωργόπουλου στο σουπερμάρκετ της αλυσίδας στην Πάτρα, κατά τη διάρκεια της εργασίας του.

Ταυτόχρονες δράσεις Πέμπτη 28/6



Στις 13:00 το μεσημέρι, στο κατάστημα ΑΒ Βασιλόπουλος επι της οδου Αγίας Σοφίας, έγινε παρέμβαση και μοίρασμα κειμένου. Ορισμένοι καταναλωτές δεν μπήκαν να ψωνίσουν λόγω του  μοιράσματος, ενώ υπήρξε και διακριτική παρουσία της αστυνομίας κοντά στο σημείο.


Στις 19:30 το απόγευμα, παρέμβαση και μοίρασμα στο ΑΒ Βασιλόπουλος, στην οδό Σπύρου Μερκούρη 38, στο Παγκράτι.


Στο “ΑΒ Βασιλόπουλος” στο Ρέθυμνο, στην περιοχή Μυσίδια, μοιράστηκαν από τις 11:30 το πρωι  κείμενα σε εργαζόμενους και πελάτες στο εσωτερικό του καταστήματος και αμέσως μετα η παρέμβαση συνεχίστηκε σε εισερχόμενους στο κατάστημα και περαστικούς.

Παράλληλα διαβαζόταν το κείμενο με ντουντούκα έτσι ώστε να ακούγεται και

μέσα στο κατάστημα. Το τελευταίο ενόχλησε ιδιαίτερα, καθώς έγιναν από τους υπευθύνους¨ παρατηρήσεις και αρκετές φορές μπλόκαραν το αυτόματο άνοιγμα της

εισόδου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι πελάτες να βρίσκουν την πόρτα

κλειστή και να περνούν περισσότερη ώρα μαζί μας δίνοντάς μας περισσότερο

χρόνο για να τους εξηγήσουμε τα καθέκαστα της εργοδοτικής δολοφονίας.

Στις παρατηρήσεις των τσιρακιών των αφεντικών ότι “γινόμαστε

ενοχλητικοί¨οι απαντήσεις έρχονταν δια της ντουντούκας να μην παίρνουν οι

εργαζόμενοι το μέρος της εργοδοσίας καθώς οι επόμενοι νεκροί μπορεί να

είναι οι ίδιοι.




Παρέμβαση με κείμενα, συνθήματα , πανό και μικροφωνική, έγινε  στις 10:30 και στα Γιάννενα, στο ΑΒ Βασιλόπουλος στην Καλούτσιανη, επι της οδού Αγίας Μαρίνας. Η ανταπόκριση του κόσμου αλλά και των εργαζομένων ήταν πολύ θετική σχετικά με το αναδεικνυόμενο ζήτημα.




Το κείμενο που μοιράζονταν ήταν το εξης:

ΑΒ Βασιλόπουλος: Νεκρός ένας ακόμα συνάδελφος μας!

Την Πέμπτη 14/06/2018, ο 56χρονος Στάθης Καραγεωργόπουλος, έχασε τη ζωή του, κατά τη διάρκεια της εργασίας του, στο κατάστημα «ΑΒ Βασιλόπουλος» της οδού Αμερικής στην Πάτρα. Το «εργατικό ατύχημα», συνέβη καθώς ο εργαζόμενος εκτελούσε εργασίες καθαρισμού σε οροφή δωματίων συντήρησης εμπορευμάτων, κατά τη διάρκεια των οποίων υποχώρησε η οροφή οδηγώντας τον ίδιο σε πτώση από ύψος 3,5 μέτρων. Στο κατάστημα δεν υπήρχε κανένα μέτρο ασφαλείας. Μάλιστα, η διεύθυνση του καταστήματος, μέχρι να μεταφερθεί ο νεκρός εργαζόμενος στο νοσοκομείο, κράτησε το κατάστημα ανοιχτό, ενώ την επόμενη μέρα το έκλεισε μόνο μετά τις 4 το απόγευμα, για να μπορέσουν οι συνάδελφοί του να πάνε στην κηδεία. Η εργοδοσία προσπάθησε να αποποιηθεί όχι μόνο τις ευθύνες τις, αλλά και να αρνηθεί το ίδιο το περιστατικό, διαδίδοντας ότι ο θάνατος του 56χρονου οφείλονταν σε ανακοπή καρδιάς, κάτι που φυσικά αντικρούεται από την ιατροδικαστική έκθεση, στην οποία αποδεικνύεται ότι ο θάνατος προκλήθηκε από κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις από την πτώση.

Οι δολοφονίες από το κεφάλαιο δεν μας ξαφνιάζουν, καθώς γνωρίζουμε πολύ καλά ότι για αυτούς είμαστε αναλώσιμοι. Ένα άλλο πρόσφατο παράδειγμα νεκρού εργάτη στο βωμό του κέρδους, είναι και ο θάνατος ντελιβερά στην αλυσίδα καφέ De-Τox, στη Λάρισα. Ο εργασιακός μεσαίωνας που βιώνουμε στις μέρες μας, συνοψίζεται από την ψήφιση αντεργατικών μέτρων, με τα οποία μας στερούν ακόμη και το αυτονόητο δικαίωμα μας στην απεργία, εξαντλητικά ωράρια και ανασφάλιστη εργασία, απλήρωτες υπερωρίες και όπως γίνεται εμφανές αδιαφορία ακόμη και απέναντι στις ζωές μας. Γίνεται λοιπόν σαφές πως κράτος και κεφάλαιο, έχουν μετατρέψει την καθημερινότητα της εργατικής τάξης, σε ένα εικοσιτετράωρο κάτεργο εργασίας, με σκοπό την αύξηση των κερδών διευθυντών και αφεντικών.

Οι εργαζόμενες και εργαζόμενοι, οφείλουμε να σταθούμε αλληλέγγυοι, ο ένας δίπλα στον άλλον, πέρα από διακρίσεις ανάμεσα σε ντόπιους και ξένους, γυναίκες κι άντρες. Ο αναρχοσυνδικαλισμός, η μαχητική συνδικαλιστική οργάνωση που διευθύνεται από την βάση των εργαζομένων, η δράση ενάντια στα αφεντικά και το κράτος μέσα κι εξω από τα σωματεία, μπορούν σήμερα να δώσουν την προοπτική του αγώνα απέναντι στην βαρβαρότητα που ζούμε. Να βάλουμε μπροστά τα εργατικά συμφέροντα και να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας, χωρίς συνδικαλιστικές ιεραρχίες, μεσολαβήσεις και κομματικούς εργατοπατέρες. Να αγωνιστούμε στους χώρους δουλειάς, να προετοιμάσουμε άγριες γενικές απεργίες διαρκείας, να δείξουμε στα αφεντικά τη δύναμή μας.






Για την πανελλαδική Συνδιάσκεψη της Ελευθεριακής Συνδικαλιστικής Ένωσης

Ολοκληρώθηκαν στις 25/2/2018 οι διήμερες εργασίες της 12ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης της Ελευθεριακής Συνδικαλιστικής Ένωσης που αυτή την χρονιά πραγματοποιήθηκε στην πόλη των Ιωαννίνων.

Οι εισηγήσεις αναφορικά με τις δραστηριότητες των τοπικών και κλαδικών ενώσεων, έθεσαν την βάση πάνω στην οποία κινήθηκε η συζήτηση σχετικά με την διαμορφούμενη κατάσταση στους χώρους εργασίας από την όξυνση της επίθεση κράτους και κεφαλαίου στη εργατική τάξη.

Αναδείχθηκε ότι παρά την έντονη αφομοιωτική επίδραση της αριστερής διαχείρισης του κρατικού μηχανισμού και την ύφεση που αυτή προκαλεί στο εργατικό κίνημα, δεκάδες αγώνες πραγματοποιούνται καθημερινά, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Η συζήτηση έβριθε εμπειριών που αντλούνται από εργατικές αντιστάσεις από κάθε γωνιά της Ελλάδας. Το πρόβλημα παραμένει στην αδυναμία σύνδεσης μεταξύ τους ώστε να αποτραπεί η σπασμωδικότητά τους. Σε αυτό το πεδίο η παρέμβαση της ΕΣΕ παραμένει κρίσιμη.

Κρίνοντας τόσο την συγκυρία, όσο και τα περιθώρια που δίνουν οι δυνάμεις της οργάνωσης, πάντα με αυτοκριτική διάθεση και χωρίς πατερναλισμούς, προσανατολίζει τη στρατηγική της στην ενίσχυση των συνδικάτων, την μαζικοποίηση και ριζοσπαστικοποίησή τους, την ενδυνάμωση της αναρχοσυνδικαλιστικής παρέμβασης εντός και εκτός τους.

Τέλος, η συνδιάσκεψη επεξεργάστηκε ζητήματα που αφορούν την διεθνή οργάνωση των αναρχοσυνδικαλιστικών οργανώσεων.

1 2 3 9