ΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΗΡΘΑΜΕ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΠΟΥ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΕΡΗΣΕ

Τα χρόνια κυλούν πιο γρήγορα από όσο φανταστήκαμε. Οι ρυτίδες και τα λευκά μαλλιά που αφήνουν στις περισσότερες από εμάς είναι ανασταλτικός παράγοντας για ευκαιρίες στηνεργασία, στον έρωτα και στη ζωή. Κι αυτό είναι το τίμημα του να ανήκεις στο λεγόμενο “ωραίο φύλο”. Όσο είσαι δροσερό φυλλαράκι μέντας, όλοι θέλουν να σε στριφογυρίσουν μέσα στο στόμα τους, χωνεύοντας το λουκούλλειο γεύμα της πατριαρχίας.
Στη συνθήκη της καραντίνας που βιώνουμε η διεκδίκηση των γυναικών του 1857 πουσηματοδότησε και την 8η Μάρτη για μείωση των ωρών εργασίας, μοιάζει πιο επίκαιρη από ποτέ. Μέσα στην εργασία μας, πρέπει να φροντίζουμε το σπίτι, να καθοδηγούμε τα παιδιά στην τηλεκπαίδευση, να λειαίνουμε τις γωνίες που οξύνονται -συχνά παίζοντας το ρόλο του σάκου του μποξ- λόγω της οικονομικής, κοινωνικοπολιτικής και υγειονομικής κρίσης.
Από την άλλη, έχουμε στους κόλπους μας εργαζόμενες σε χώρους που λειτουργούν στη δεδομένη συγκυρία (καταστήματα, νοσοκομεία, γηροκομεία, φροντίδα ηλικιωμένων και ασθενών) εκθέτοντας τον εαυτό τους σε κίνδυνο καθημερινά, χωρίς να είναι απαραίτητο πωςτυγχάνουν πλήρης και ικανής κάλυψης (τεστ, μεταφορά, υγειονομικός εξοπλισμός). Ακόμη κι αν έχει αυξηθεί το ποσοστό των γυναικών στο εργατικό δυναμικό, οι χώροι που προορίζονται για εμάς στην πλειοψηφία τους μας στέλνουν βορά στην ανειδίκευτη εργασία.
Όσοι αναθάρρησαν πιστεύοντας ότι ήταν σημαντική στιγμή για το γυναικείο κίνημα η ανάληψη καίριων θέσεων από γυναίκες, όπως για παράδειγμα της Προέδρου της Δημοκρατίας,σήμερα έρχονται αντιμέτωποι μπροστά στο προφανές: δεν πρόκειται παρά από ανδρείκελα,λέξη που δεν κρύβει την τραγική της ειρωνεία.
Προσπαθώντας να χειριστούμε μια ζωή ανάμεσα σε πλυντηρία, τηλεργασία και κουζίνα, ήρθαν οι “αποκαλύψεις” για τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις και τις τραυματικές εμπειρίες να μας θυμήσουν όλες τις φορές που έπρεπε να απαντήσουμε σε σχόλια, να σκύψουμε το κεφάλι διότι μας έκαναν να πιστέψουμε ότι φοράμε κάτι προκλητικό ή να σταματήσει ο χρόνος γιατί κάποιος μας άγγιξε χωρίς τη θέλησή μας. Αλήθεια, τις ξεχάσαμε ποτέ;
Αλήθεια, αν οι αποκαλύψεις δεν κινούσαν το ντόμινο της παιδοφιλίας θα μας σόκαραν το ίδιο; Ή έχουμε ανάγει την παρενόχληση στη γυναίκα στο -όχι και τόσο- αθώο φλερτ του alpha male και του άνδρα παλιάς κοπής; Αλήθεια θα έρθει μια στιγμή που δε θα αναγκαστούμε να πούμε σε ένα παιδί “το έχω πάθει κι εγώ”;
ΔΕ ΖΗΤΑΜΕ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ
ΔΕΝ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΟ ΣΕΒΑΣΜΟ
Παραφράζοντας τη Γώγου λέμε σε όλους εκείνους που μας μείωσαν ότι:
Η μοναξιά η μοναξιά μας λέω. Για τη δική μας λέω είναι δωδεκάποντο στα χέρια μας
που πάνω από τα κεφάλια σας γυρίζει γυρίζει γυρίζει γυρίζει.
Η ΕΣΕ συμμετέχει στην συγκέντρωση των πρωτοβάθμιων σωματείων στις 1μμ έξω απο το Υπουργείο Εργασίας(Σταδίου 29)
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ(ΕΣΕ)

Ανάρτηση πανό για δεδουλευμένα του συναδέλφου Φ.Α

Ένα ακόμη πανό της ΕΣΕ Αθήνας στην Ακτή Μιαούλη στον Πειραιά απέναντι από τα γραφεία της εταιρείας του εφοπλιστή Νικόλαου Βερνίκου για τα δεδουλευμένα του συναδέλφου Φ.Α.

Ανάρτηση πανό στον Πειραιά για τα δεδουλευμένα του Φ.Α απο την ναυτιλιακή του Ν.Βερνίκου

Σήμερα  14/2/2021 αναρτήθηκε πανό στην  Ακτή Μιαούλη απέναντι απο τα γραφεία της ναυτιλιακής εταιρείας του εφοπλιστή Νίκου Βερνίκου για τα   δεδουλευμένα τα οποία χρωστάει στον εργαζόμενο Φ.Α(για τον συγκεκριμένο εργατικό αγώνα μπορείτε να δείτε σχετικά εδώ:Ο Νίκος Βερνίκος αποτελεί ομάδα υψηλού κινδύνου για τους εργαζόμενους. Συνάδελφοι κρατάτε αποστάσεις!)

Το πανό γράφει:
Μας κλεβουν τον μισθό

Μας κλέβουνε τις μέρες

Ληστές εφοπλιστές

μέσα στις γαλέρες

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ενωση-ΕΣΕ

10 & 24/2/2021:Μάθε τα δικαιώματά σου!

Η ΕΣΕ Αθήνας σου παρέχει μέσω δικηγόρου δωρεάν νομικές συμβουλές για εργατικά ζητήματα στις 10 και24/2/2021.

Η εκδήλωση θα γίνει διαδικτυακά.Για να  συνδεθείτε ακολουθείστε τον πιο κάτω σύνδεσμο:https://meet.jit.si/stamatatinklopi.

Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος της εφημερίδας Αναρχοσυνδικαλισμός

Κυκλοφόρησε το  νέο  τεύχος της εφημερίδας Αναρχοσυνδικαλισμός.Το τεύχος αυτο είναι ειδική έκδοση με αφιέρωμα στην εκπαίδευση 2020,απο την κλαδική εκπαίδευσης της ΕΣΕ.

(*Για λόγους γλωσσικής οικονομίας στο γραπτό κείμενο χρησιμοποιείται ως επί το πλείστον το θηλυκό γένος ως συμπεριληπτικό και του αρσενικού.)

 

Εν μέσω έξαρσης της πανδημίας, η κρατική εξουσία επιδίδεται σε όργια αυταρχισμού κι αυθαιρεσίας με σκοπό να χειραγωγήσει απόλυτα την κοινή γνώμη και να εξασφαλίσει την πλήρη υποταγή της κοινωνίας στα σχέδια της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Με το πρόσχημα της προστασίας των πολιτ(ιδ)ών από τον νέο ιό, η παρούσα ακροδεξιά κυβέρνηση μας εγκλωβίζει χωριστά στα «κουτιά» μας ωσάν ποντίκια πιασμένα σε φάκα, απ’ όπου μας επιτρέπει να βγαίνουμε μόνο για να δουλέψουμε και να καταναλώσουμε. Παράλληλα, υπερψηφίζει τον ένα μετά τον άλλο νόμους που δυσχεραίνουν τους όρους της διαβίωσής μας, ενώ με αλλεπάλληλες υπουργικές αποφάσεις μας αφαιρεί τη δυνατότητα ν’ αντιστεκόμαστε στις βάναυσες πολιτικές της. Εξαλείφει έτσι στην πράξη τα τελευταία ψήγματα δημοκρατικότητας του πολιτεύματος κι αποσκοπεί στο να καταργήσει εν τέλει το θεμελιώδες δικαίωμα μας να έχουμε δικαιώματα… Ως βασικός μηχανισμός της ιδεολογικής αναπαραγωγής του συστήματος, η παιδεία αποτελεί βέβαια ένα από τα κεντρικά πεδία βολής της εκάστοτε κυβέρνησης, όπου δοκιμάζονται οι νέες τεχνικές για την ηθική διάπλαση των μελλοντικών πειθήνιων παραγωγικών μονάδων και την κατασκευή της μαζικής συναίνεσης στην ιδεολογική και συναισθηματική ηγεμονία του καπιταλισμού. Αντίστοιχα και η τωρινή κυβέρνηση δεν έχει πάψει από την ανάληψη της θητείας της να βομβαρδίζει το θεσμό της παιδείας με «εκσυγχρονιστικά» νομοσχέδια που σκοπό έχουν να καταστήσουν την εκπαίδευση έρμαιο των λογικών της αγοράς. Μέσω της λαομίσητης υπουργού και των υφυπουργών της που υπερασπίζονται αναίσχυντα τα συμφέροντα των (πολύ) λίγων κι απαξιώνουν τις ικανότητες των (πάρα) πολλών, από τις πρώτες κιόλας μέρες, η «επιτελική» ακροδεξιά κυβέρνηση της «αριστείας» βάλθηκε να σαρώσει ότι είχε απομείνει όρθιο σ’ αυτό τον τομέα, εκδίδοντας μια σωρεία παρανόμων εγκυκλίων που δε στηρίζονται στην κείμενη νομοθεσία και μια σειρά υπουργικών αποφάσεων που έχουν παρακάμψει τις διαδικασίες διαλόγου με τα συνδικαλιστικά σωματεία. Με είναι μια ματιά, οι ενέργειες στις οποίες προέβη εντός του 2020 είναι οι εξής:

 

 

 

Κατεβάστε το σε μορφή pdf:

afierwma-2020-ese-ekpaideyshs

Ο Νίκος Βερνίκος αποτελεί ομάδα υψηλού κινδύνου για τους εργαζόμενους. Συνάδελφοι κρατάτε αποστάσεις!

Γαλέρες Αναψυχής

 

Ο συνάδελφος Φ.Α. το καλοκαίρι που πέρασε, εργάστηκε στη θαλαμηγό «Σεράλια» του εφοπλιστή Νίκου Βερνίκου, ως ναυτοκαμαρώτος. Ο Ν. Βερνίκος αρνήθηκε να ναυτολογήσει τον συνάδελφο και τον πλήρωνε με εργόσημο, πράγμα που απαγορεύεται, αφού με εργόσημο αμείβονται οι οικιακοί βοηθοί, οι κηπουροί και άλλοι περιστασιακά εργαζόμενοι, όχι όμως οι ναυτικοί. Ως μοναδικό μέλος του πληρώματος, ο συνάδελφος ήταν υπεύθυνος για τα πάντα (αγκυροβολία, πρόσδεση σε λιμένες, εξωτερικό και εσωτερικό ευπρεπισμό του σκάφους, στρώσιμο κρεβατιών, πλύσιμο σκευών, εργασίες μηχανοστασίου κ.α.), γι’ αυτό και δούλευε μέχρι και 14 ώρες την ημέρα όταν το σκάφος ήταν σε ναύλο. Και αφού έβγαινε η δουλειά, ο Βερνίκος δεν είχε κανέναν λόγο να προσλάβει επιπλέον προσωπικό, παρά τις συνεχείς διαμαρτυρίες του συναδέλφου. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, όταν ήρθε η ώρα της πληρωμής, ο Βερνίκος είχε την απαίτηση να αφήσει απλήρωτο τον συνάδελφο για τις υπερβάσεις του ωραρίου του (σε ημερήσια αλλά και εβδομαδιαία βάση).

 

Το κερασάκι στην τούρτα ήταν ότι ο Βερνίκος, αθετώντας τη συμφωνία, δεν κάλυψε ούτε καν τα έξοδα σίτισης του συναδέλφου, αναγκάζοντάς τον να πληρώνει από την τσέπη του το φαγητό του στα λιμάνια. Με άλλα λόγια, εξοντωτική ναυτική εργασία από το πρωί έως το βράδυ, διαρκής ετοιμότητα για λόγους ασφαλείας, απίκο όταν η οικογένεια ήθελε να κάνει το μπάνιο της και το βράδυ στο λιμάνι, από το μεροκάματο των 30 ευρώ, να δίνεις τα μισά για φαγητό! Αυτό είναι το όραμα του Βερνίκου για το μέλλον της εργασίας και την «ανάπτυξη».

 

Ο συνάδελφος άντεξε τελικά δυο μήνες και μετά παραιτήθηκε. Οι συνάδελφοι στον κλάδο καθώς και όσοι εργάζονται στον τουρισμό μπορούν να καταλάβουν ακριβώς για τι πράγμα μιλάμε, αφού οι περισσότεροι έχουν νιώσει τέτοιες συμπεριφορές στο πετσί τους.

 

Σε έναν κόσμο που οι εφοπλιστές ονειρεύονται εργαζόμενους που θα λένε κι ευχαριστώ για χαρτζιλίκι και ναυτικούς που θα τους ασφαλίζουν για οικιακούς βοηθούς. Που σαν σωστοί «πατριώτες», θέλουν ναυτικούς – ντόπιους και μη – που να δουλεύουν απλήρωτοι σε συνθήκες γαλέρας, εμείς θα βρισκόμαστε εκεί για να χαλάμε τα όνειρά τους.

 

Γνωρίζω τα δικαιώματα μου ως εργαζόμενος!

 

Οργανώνομαι ταξικά κόντρα στο τέρας του κεφαλαίου και της εκμετάλλευσης!

 

 

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΘΗΝΑΣ(ΕΣΕ)
ese-ath@espiv.net
1 2 3 31