ICL-CIT:Actions in support of FGWM-MYANMAR, solidarity can’t be quarantined!

The Federation of Garment Workers Union-Myanmar (FGWM) is a very militant federation of grassroots and class unions that brings together thousands of workers in the garment industry in Myanmar. The International Confederation of Labour (ICL) met their delegates at the recent Conference of Garment Unions from Southeast Asia in Sri Lanka and both organisations have been in touch and exchanging information since then.

FGWM is comprised of 20 factory-level independent and grassroots unions. One of their unions, in a company called Myan Mode, has recently faced negative employer response regarding the Covid-19 situation and they requested solidarity from ICL and its sections to support their workers.

Myan Mode factory was operating with a workforce of 1274 workers. The factory supplies Zara, Mango and C&A brands. Before 10 am on March 28, the factory asked the workers at the factory to work 4 hours overtime, but the workers refused. The union immediately went up to the management and tried to negotiate to leave work at the normal time. While the union was negotiating, the manager announced the workers that the factory was reducing the workforce in 571 workers due to not enough raw materials being supplied, because of Covid-19. 520 workers out of this 571 are union reps or members. Obviously, the employer is violating the country’s law (which requires a month notice to reduce the workforce) and most importantly, aims to destroy the union. Since that afternoon, workers have been on strike in front of the factory demanding the reinstatement and opposing union busting by the employer.

A round of negotiations to resolve the conflict was scheduled with the factory owner for March 31 at 11:30 Myanmar time. The 30th, our comrades from FGWM requested ICL members to show their support by sending pictures of themselves holding solidarity messages. They were aware of the lockdown and quarantine situation in many countries and of the tight deadline, but still asked ICL members to send some pictures to show the factory management that they had international support, which they do. As they said in their request: “We want to use that as a potential leverage against the owner telling him that “we have our union brothers and sisters in Europe and the US where you supply your products” and where the brands are located”.

Despite the tight deadline and the current situation, the response was overwhelming. Many more pictures were received that were expected or requested, together with solidarity messages. The federation and the Myan Mode union send out their thanks to everyone who showed their solidarity and support regardless of the short notice.

Our latest update on the situation is that the conflict continues. There will be more negotiation rounds, workers are holding marches and rallies and planning to escalate their actions. ICL wishes our fellow workers in Myanmar the best in their struggle to stop union busting and defend their jobs.

The quick and amazing reaction of ICL members, friends and contacts shows that our support can travel across the borders in any circumstance. Thanks to all of you who sent messages and pictures, forwarded the request to your contacts and unions and supported this call in any other way.

Solidarity can’t be quarantined!

The Liaison Committee of ICL.

Η ΕΣΕ είναι μέλος της ICL-CIT.

Στηρίξτε υλικά και ηθικά τους Κούρδους Πολιτικούς Πρόσφυγες του Λαυρίου


Η Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση (ΕΣΕ Αθήνας) πρόσφερε από το Ταμείο Αλληλοβοήθειας που διατηρεί, 200 ευρώ για τις ανάγκες των Κούρδων προσφύγων στο Λαύριο. Αγοράστηκαν δύο ηλεκτρικά κουζινάκια/φουρνάκια και 13 πακέτα ρύζι (των 500gr).


Δήλωση Αλληλεγγύης της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Εργασίας (ΔΣΕ) στην πορεία των πρωτοβάθμιων σωματείων 30 Νοέμβρη 2019

The International Confederation of Labour and its member
sections endorse and support the demonstration called in
Athens for the 30th of November 2019 by our Greek section, ESE,
together with a large number of grassroots unions.
We therefore subscribe their declaration, as it stands.


Η Διεθνής Συνομοσπονδία Εργασίας και οι κατά τόπους ενώσεις της προσυπογράφουν και υποστηρίζουν τη διαδήλωση που καλείται στην Αθήνα για τις 30 Νοεμβρίου 2019 από το ελληνικό μας τμήμα την ΕΣΕ μαζί με ένα ευρύ αριθμό πρωτοβάθμιων σωματείων. Για αυτό το λόγο προσυπογράφουμε το κάλεσμα που ακολουθεί: Διαβάστε περισσότερα


Προκήρυξη της CNT

Ένα βήμα πίσω, τρία μπροστά!

Δύο μέλη της CNT, οι  Jorge και Pablo, συνελήφθησαν  το Νοέμβρη του 2012, κατά τη διάρκεια  απεργίας σε σε όλη την επικράτεια της Ισπανίας. Η αστυνομία τους κατηγόρησε ως υπεύθυνους για τις ταραχές που σημειώθηκαν στην πόλη Logrono, στα βορειοανατολικά της χώρας. Περίμεναν πέντε χρόνια για τη δίκη, κατά τη διαρκεί της οποίας ο δικαστής δεν δέχτηκε τα βίντεο, που κατατέθηκαν από την υπεράσπιση, παρά μόνο τις δηλώσεις της αστυνομίας.  Η απόφαση βγήκε τώρα.

Νωρίς το πρωί της τετάρτης Σεπτεμβρίου, το δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του για την μη-υπόθεση της 14Ν (14ης Νοεμβρίου), πέντε χρόνια μετά από τα υποτιθέμενα γεγονότα.  Και επιμένουμε στη λέξη υποτιθέμενα, καθώς η πολιτική αγωγή δεν κατέθεσε καμία απόδειξη, πέρα από τις αστυνομικές μαρτυρίες. Η απόφαση του δικαστηρίου καταδικάζει τους συντρόφους Jorge και Pablo σε φυλάκιση ενός έτους και τεσσάρων ετών και εννέα μηνών, αντίστοιχα.

Περιττό να ειπωθεί πως η CNT θεωρεί την απόφαση απογοητευτική. Δεν ανησυχούμε τόσο για τις νομικές της προεκτάσεις, καθώς θα γίνει έφεση. Αυτό που είναι κυρίως απογοητευτικό είναι ότι η έλλειψη εμπιστοσύνης που έχουμε στο άδικο «σύστημα δικαιοσύνης» επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά. Μακάρι να μπορούσαμε να πούμε ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά.  Όμως το αποτέλεσμα αυτής της μη-υπόθεσης αποδεικνύει ότι θεσμοί, όπως τα δικαστήρια, μεροληπτούν εναντίον της εργατικής τάξης.

Τι επιδιώκουμε; Δικαιοσύνη. Αλλά όχι μέσα από μια ακόμη μακροχρόνια διαδικασία, όπου ένας αριθμός ατόμων, υποθετικά ουδέτερος, αξιολογεί (μη υπάρχοντες) αποδείξεις και δηλώσεις μαρτύρων.  Αυτό που επιδιώκουμε να πετύχουμε είναι η δημόσια αναγνώριση ότι οι σύντροφοί μας κατηγορήθηκαν άδικα. Αυτό είναι αθώωση! Δεν πιστεύουμε τους μάρτυρες κατηγορίας. Ήμασταν κι εμείς εκεί. Έχουμε βίντεο με ό,τι έγινε εκείνη την ημέρα στην πορεία.

Αυτή η απόφαση αποτελεί ένα βήμα πίσω.  Τώρα, εμείς θα κάνουμε τρία μπροστά. Ξεκινώντας, το StopRepresionRioja έχει ήδη καλέσει σε διαδήλωση το Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου στο επονομαζόμενο μέγαρο «δικαιοσύνης» στο  Logrono. Η καλύτερη μας υπεράσπιση είναι να μάθουν όλο και περισσότεροι/ες για την αδικία αυτής της μη-υπόθεσης.

Εδώ είναι το link για την προκήρυξη της  StopRepresionRioja σχετικά με την απόφαση (στα ισπανικά)

Ακολουθεί το κείμενο στα αγγλικά

One step back, three steps forward!

Two CNT members, Jorge and Pablo, were arrested in November 2012 during a nationwide general strike in Spain. The police accused them of being responsible for the riots that took place in the town of Logrono, in the country’s northeast. They awaited trial for five years, but in the hearing the judge dismissed the videos submitted by the defence as evidence and accepted only the police statements. Now the court has issued its ruling.

Early in the morning of the 4th of September, the court has finally issued its ruling on the 14N un-case. It’s been more than five years since the events allegedly took place. And we insist, allegedly, because the prosecution has not provided any evidence whatsoever, other than police witness statements. In its ruling, the court sentences our comrades Jorge and Pablo to one year and four years and nine months in jail respectively.

Needless to say, CNT finds this decision very disappointing. We’re not concerned that much by its legal implications. The ruling can, and will, be appealed against. What we find discouraging is that our mistrust in the un-justice system has been confirmed, once more. We wish we could say otherwise. But the outcome in this un-case proves that institutions like the law courts are biased against the working class.

What do we want? Justice. But not through another lengthy process where a number of individuals, supposedly neutral, assess (non-existing) evidence and witness statements. What we want to achieve is the public recognition that our comrades have been unfairly accused. That is, acquittal. We don’t believe the prosecution witnesses. We were also there. We have videos of everything that happened in that rally.

This ruling is a step back. Now, we’ll take three forward. To begin with, StopRepresionRioja has already called a rally this Saturday, 8th of September, at the so-called Justice Hall in Logroño. Our best defence is to get more and more people to know about the un-justice in this un-case.

Here’s a link to the statement by StopRepresionRioja regarding the ruling (in Spanish).


Ρεμπέτικο Γλέντι το Σάββατο 14/11 για τα δικαστικά έξοδα συναδέλφου

Η Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση και το Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις ΜΚΟ διοργανώνουμε Live Ρεμπέτικο Γλέντι και σας καλούμε να γλεντήσουμε όλοι μαζί το Σάββατο 14 Νοεμβρίου, και τη Πέμπτη 19 Νοεμβρίου… Πάμε όλοι στο δικαστήριο για την εκδίκαση της αγωγής μέλους της ΕΣΕ και του ΣΒΕΜΚΟ κατά της ΜΚΟ ΕΚΠΟΣΠΟ ΝΟΣΤΟΣ.



Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας κλάδος που κήρυξε απεργία. Οι απεργοί, μαζί μ’ άλλους ανθρώπους (αλληλέγγυους τους λένε) περιφρούρησαν το δικαίωμά τους στην απεργία, αποκλείοντας γνωστά και μη εξαιρετέα αφεντικά, τα οποία έχουν προκαλέσει κατά καιρούς μικρά και μεγάλα προβλήματα στον εν λόγω εργασιακό χώρο, και όχι μόνο. Ο τρόπος που εξελίσσεται η ιστορία μπορεί να ανταγωνιστεί μεγάλα ονόματα στο χώρο της σεναριογραφίας. Μπορείτε να το διαπιστώσετε και εσείς:

Την Κυριακή 28 Γενάρη ο κλάδος του βιβλίου κήρυξε μια μοναχική απεργία. Οι λόγοι της αναγκαιότητας για την κυριακάτικη αργία δε θα αναλυθούν εδώ, αφού μπορεί κάποιος να βρει πλούσιο υλικό μέσω του συντονιστικού για αυτήν. Οργανώθηκαν απεργιακές περιφρουρήσεις στον Ιανό και στον Παπασωτηρίου. Στον Ιανό μάλιστα, ο -κατά τ’ άλλα αριστερών καταβολών- σταθμός “κόκκινο” είχε συνάψει πενθήμερη εορταστική συνεργασία, με φιλανθρωπικό στόχο, προφανώς όχι για τους εργαζόμενους, αφού κανένα αφεντικό δε θα έδειχνε ποτέ την “ανθρωπιά” του σε τέτοια “κτήνη”.

Τότε ο Ιανός αποφάσισε να ζητήσει την ανεκτίμητη συμβολή της αστυνομίας, για να καθαρίσει από την πλέμπα, η οποία παλεύει για τα δικαιώματα που κάποτε χαρακτηρίζονταν αναφαίρετα. Η αστυνομία συνεργάζεται. Και εκεί αρχίζει το show.

Ξυλοδαρμοί γύρω από το μαγαζί, χημικά και εξευτελιστικά γδυσίματα συνέθεσαν μια γιορτινή ατμόσφαιρα στο κέντρο της Αθήνας. Το θέαμα απογειώνεται με τέσσερις συλλήψεις και μια προσαγωγή. Αξίζει να αναφερθεί πως δυο από τους συλληφθέντες ήταν περαστικοί. Στο Α.Τ. Ακροπόλεως όπου μεταφέρονται, συγκεντρώνονται δεκάδες αλληλέγγυοι, κάποιοι από τους οποίους είχαν χτυπηθεί κατά τη διάρκεια της επίθεσης της αστυνομίας και περίμεναν να υποβάλλουν μηνύσεις. Ο προσαχθείς αφήνεται ελεύθερος. Η συγκέντρωση σπάει απρόκλητα και με τη βία μετά από δυο περίπου ώρες. Εκ νέου χημικά και ξυλοδαρμός, αλλά αυτήν τη φορά η αστυνομία δεν ήταν αρκετά αποτελεσματική και ο αριθμός των συλληφθέντων μειώθηκε σε τρεις!

Στην ιστορία αυτή υπάρχουν κάποια σημεία στα οποία πρέπει να δείξουμε ιδιαίτερη προσοχή, γιατί αποτελούν πρωτοφανείς συμπεριφορές της εργοδοσίας και της ΕΛ.ΑΣ και μας δείχνουν το δρόμο εκείνων που ενδέχεται να παγιωθούν ή να ακολουθήσουν.

Αρχικά, ο εξευτελισμός μέσω γδυσίματος που υπέστησαν δύο από τους εφτά συλληφθέντες εφαρμόστηκε λίγες ημέρες αργότερα και στους αφισοκολλητές του “Διστόμου”. Επίσης, το να απαιτεί η εργοδοσία από την αστυνομία να χτυπήσει απεργούς, χωρίς καμιά πρόκληση από τους τελευταίους, είναι πρακτική που δε θυμίζει ούτε καν χούντα και δείχνει έκδηλα τα μέτωπα που έχουν δημιουργηθεί. Και στο ATTICA είδαμε ΜΑΤ να φυλάνε το κτίριο κατά τη διάρκεια απεργιακής διαδήλωσης, αλλά ο Ιανός ξεπέρασε κάθε προσδοκία.

Τέλος, ο ξυλοδαρμός των συλληφθέντων, μέσα στο τμήμα, μπροστά στα μάτια των δικηγόρων τους, μας δείχνει ότι τα κτήνη είναι αδίστακτα και ότι πρέπει να οργανώσουμε τη δύναμή μας με θάρρος και αλληλεγγύη, έχοντας στο μυαλό μας πως τίποτα πια δεν είναι δεδομένο.

Δεν είναι ώρα για πεσιμισμούς και ματαιότητες. Αν δεν τους επηρέαζαν οι αγώνες μας θα έμεναν στην τυπική προπαγάνδα περί “γραφικών συνδικαλιστών”. Αν δεν μας φοβόντουσαν δε θα μας χτυπούσαν με αυτόν τον τρόπο. Θα απαντήσουμε στην επίθεση αυτή με οργάνωση και αλληλεγγύη.




ese.espiv.net / ese-ath@espiv.net

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση (ΕΣΕ Αθήνας)ese